ஓரினச்சேர்க்கையாளர்களை (homosexuals) எதிர்க்கும் மனப்பான்மையும், ஓரினச்சேர்க்கை வெறுப்பும் (homophobia) சமூகத்திற்கு புதியவை அல்ல. காலப்போக்கில் ஓரினச்சேர்க்கையைப் பற்றிய சமூகக் கருத்துக்கள் மிகவும் மாறிவந்துள்ளன. இன்று பல நாடுகள் LGBTIQ+ மக்களின் உரிமைகளை அங்கீகரித்து, அவர்களுக்கு சம உரிமைகளை வழங்குவதற்கான நடவடிக்கைகளை எடுத்துள்ளன.
ஆனால் இன்றும் சில தனிநபர்களும் குழுக்களும் ஓரினச்சேர்க்கையை ஏற்றுக்கொள்ள முடியாததாக அல்லது “இயல்பற்றதாக” கருதுகின்றனர். இதுபோன்ற எதிர்மறையான மனப்பான்மைகளுக்கு மத நம்பிக்கைகள், கலாச்சார மரபுகள், குடும்ப எதிர்பார்ப்புகள் மற்றும் சமூக அழுத்தங்கள் போன்ற பல காரணிகள் பங்களிக்கக்கூடும்.
ஆனால் இங்கு இன்னொரு முக்கியமான கேள்வி எழுகிறது. ஓரினச்சேர்க்கைக்கு எதிரான வலுவான மனப்பான்மைகள் எவ்வாறு உருவாகின்றன? இத்தகைய மனப்பான்மைகள் எப்போதும் சமூக, கலாச்சார அல்லது மத நம்பிக்கைகளை மட்டுமே அடிப்படையாகக் கொண்டவையா? அல்லது சில நேரங்களில் அவை ஒரு நபரின் உள்ளார்ந்த உளவியல் அனுபவங்களாலும் பாதிக்கப்படுகின்றனவா?
சமூக அழுத்தமும் உள்ளார்ந்த முரண்பாடும்
ஓரினச்சேர்க்கையை தவறானதாகக் கருதும் சமூக அல்லது குடும்ப சூழலில் வளர்ந்த ஒருவர், தமக்குள் ஒரே பாலினத்தவரிடம் ஈர்ப்பு இருப்பதை உணரும்போது உள்ளார்ந்த முரண்பாட்டை அனுபவிக்கக்கூடும். ஒரு புறம் அவர்களின் சொந்த உணர்வுகள் இருக்கும். மறுபுறம், சிறுவயதிலிருந்தே நம்பி வந்த மத, சமூக அல்லது குடும்ப நம்பிக்கைகள் இருக்கும். இந்த இரண்டும் ஒன்றுக்கொன்று முரண்படும்போது, தங்களின் உணர்வுகளை ஏற்றுக்கொள்வது மிகவும் கடினமாக இருக்கலாம்.
உதாரணமாக, “ஓரினச்சேர்க்கை தவறானது” என்று வலுவாக நம்பும் ஒருவர், தமக்கு ஒரே பாலினத்தவரிடம் ஈர்ப்பு இருப்பதை உணர்ந்தால், அந்த உணர்வை ஏற்றுக்கொள்வதற்குப் பதிலாக அதை மறுக்கவோ அல்லது அடக்கி வைக்கவோ முயற்சி செய்யலாம்.
உளவியலில், இத்தகைய நடத்தையை “Reaction Formation” (எதிர்வினை உருவாக்கம்) என்ற கருத்தின் மூலம் விளக்குகின்றனர். எளிமையாகக் கூறினால், ஒரு நபரால் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாத ஓர் உணர்வு அவருக்குள் இருக்கும்போது, அந்த உணர்வுக்கு முற்றிலும் எதிர்மாறான விதத்தில் அவர் நடந்து கொள்ளக்கூடும்.
இதன் அடிப்படையில், தன்னுடைய ஒரே பாலின ஈர்ப்பை ஏற்றுக்கொள்ள முடியாத ஒருவர், அதற்கு எதிராக மிகவும் கடுமையாகப் பேசுவது அல்லது ஓரினச்சேர்க்கையாளர்களிடம் தீவிரமான விரோதப் போக்கைக் காட்டுவது போன்ற நடத்தைகளை வெளிப்படுத்தக்கூடுமா என்பதை ஆய்வாளர்கள் ஆராய்ந்துள்ளனர்.
ஆய்வுகள் என்ன வெளிப்படுத்துகின்றன?
2012ஆம் ஆண்டு Journal of Personality and Social Psychology இதழில் வெளியிடப்பட்ட ஓர் ஆய்வில், மக்கள் தங்களுடைய பாலியல் அடையாளத்தைப் பற்றி வெளிப்படையாகக் கூறுவது மற்றும் அவர்கள் மறைத்து வைத்திருக்கக்கூடிய பாலியல் ஈர்ப்பு ஆகியவற்றுக்கு இடையில் வேறுபாடு உள்ளதா என்பதை ஆய்வாளர்கள் ஆராய்ந்தனர்.இந்த ஆய்வில், ஜெர்மனி மற்றும் அமெரிக்காவைச் சேர்ந்த பல்கலைக்கழக மாணவர்களை உள்ளடக்கிய நான்கு தனித்தனி ஆய்வுகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன.
ஆய்வாளர்கள், மக்கள் தங்களை வேற்றுப்பாலின ஈர்ப்பு கொண்டவர்கள் (heterosexual) என்று எவ்வாறு கூறுகிறார்கள் என்பதை மட்டும் அளவிடவில்லை. அதோடு, அவர்களுக்குள் அறியாமலேயே அல்லது வெளிப்படையாக உணரப்படாமல் இருக்கும் பாலியல் ஈர்ப்பையும் அளவிட பல்வேறு முறைகளைப் பயன்படுத்தினர். மேலும், அவர்களின் குடும்பச் சூழல் மற்றும் பெற்றோரின் நடத்தைகள் குறித்தும் கேள்விகள் கேட்கப்பட்டன.
இந்த ஆய்வுகளில், தாங்கள் வேற்றுப்பாலின ஈர்ப்பு கொண்டவர்கள் என்று கூறியிருந்தாலும், தங்களுக்குள் மறைந்திருந்த ஒரே பாலின ஈர்ப்பு கொண்டிருந்த சில பங்கேற்பாளர்கள், ஓரினச்சேர்க்கையாளர்களைப் பற்றிய அதிக எதிர்மறையான மனப்பான்மையையும் விரோதமான நடத்தைகளையும் வெளிப்படுத்தியதாக ஆய்வாளர்கள் தெரிவித்தனர்.
மேலும், அதிக கட்டுப்பாடும் ஏற்றுக்கொள்ளாத தன்மையும் கொண்ட குடும்பச் சூழலில் வளர்ந்தவர்களிடம், அவர்கள் வெளிப்படையாகக் கூறிய பாலியல் அடையாளத்திற்கும் அவர்களுக்குள் மறைந்திருந்த ஈர்ப்பிற்கும் இடையிலான வேறுபாடு அதிகமாக இருந்ததாகவும் ஆய்வுகள் காட்டின.
இந்த ஆய்வைப் பற்றி Scientific American வெளியிட்ட தகவலின்படி, தங்களுடைய சொந்த பாலியல் ஈர்ப்பு குறித்து உள்ளார்ந்த முரண்பாட்டைக் கொண்ட ஒருவர், மற்ற ஓரினச்சேர்க்கையாளர்களைத் தமக்கு அச்சுறுத்தலாகக் கருதி, அவர்களுக்கு எதிராக வலுவான எதிர்ப்பை வெளிப்படுத்தக்கூடும்.
இது அனைவருக்கும் பொருந்துமா?
இல்லை. இது மிகவும் முக்கியமான ஒரு விடயமாகும். ஒருவர் ஓரினச்சேர்க்கைக்கு எதிராகப் பேசுகிறார் என்பதற்காக மட்டும், அவருக்குள் மறைந்த ஓரின ஈர்ப்பு இருக்கிறது என்று அர்த்தமல்ல.
எனவே, “ஓரினச்சேர்க்கை வெறுப்பு (Homophobia) கொண்ட அனைவரும் உண்மையில் தங்களுடைய ஓரின ஈர்ப்பை மறைத்து வைத்திருப்பவர்கள்” என்று பொதுவாகக் கூறுவது அறிவியல் ரீதியாகத் துல்லியமான முடிவு அல்ல.
அப்படியானால் நாம் என்ன புரிந்துகொள்ளலாம்?
ஓரினச்சேர்க்கை வெறுப்பிற்கு (Homophobia) ஒரே ஒரு காரணம் மட்டுமே இல்லை என்பதை ஆய்வுகள் காட்டுகின்றன. சமூகம், மதம், கலாச்சாரம், குடும்பச் சூழல், சமூகத் தாக்கங்கள், அரசியல் நோக்கங்கள் மற்றும் ஒரு நபரின் சொந்த உளவியல் அனுபவங்கள் போன்ற பல்வேறு காரணிகள், ஓரினச்சேர்க்கைக்கு எதிரான மனப்பான்மையைப் பாதிக்கக்கூடும்.
சிலருக்கு, தங்களுடைய சொந்த பாலியல் உணர்வுகளுக்கும், சமூக அல்லது மத நம்பிக்கைகளின் மூலம் கற்றுக்கொண்ட கருத்துகளுக்கும் இடையிலான முரண்பாடு ஒரு முக்கிய காரணியாக இருக்கலாம். ஆனால், இது மட்டுமே ஓரினச்சேர்க்கை வெறுப்பிற்கான ஒரே விளக்கம் அல்ல.
இறுதியாக, இந்த ஆய்வு நமக்கு ஒரு முக்கியமான விடயத்தை நினைவூட்டுகிறது: ஓரினச்சேர்க்கைக்கு எதிரான வெறுப்பு அல்லது தீவிர எதிர்ப்பு என்பது ஒருவரின் தனிப்பட்ட கருத்து மட்டுமே அல்ல. அந்த நபர் வாழும் சமூக மற்றும் அரசியல் சூழல், குடும்பத்தின் தாக்கங்கள், நம்பிக்கைகள் மற்றும் சில சமயங்களில் அவருக்குள் ஏற்படும் உளவியல் முரண்பாடுகள் ஆகியவற்றுடனும் தொடர்புபடுத்திப் புரிந்துகொள்ளப்பட வேண்டும்.
இந்த விடயத்தைப் பற்றி பேசும்போது நாம் கவனமாக இருக்க வேண்டிய இன்னொரு முக்கியமான விடயமும் உள்ளது: ஓரினச்சேர்க்கை வெறுப்பை (Homophobia) எதிர்கொள்வதில், ஓரினச்சேர்க்கையாளர்களுக்கு மட்டுமல்லாமல், தங்களுடைய பாலியல் உணர்வுகள் தொடர்பான உள்முரண்பாடுகள் மற்றும் சமூக அழுத்தங்களுடன் வாழும் நபர்களுக்கும் ஏற்றுக்கொள்ளுதல், புரிந்துகொள்ளுதல் மற்றும் பாதுகாப்பான சூழல் அவசியம்.